സഭാ രാഷ്ട്രീയം: ദൈവം അംഗീകരിക്കുമോ?

രാജൻ ആര്യപ്പള്ളിൽ, അറ്റ്ലാന്റാ

സഭ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമാണ്; അവിടുന്ന് തലയും നാം ഓരോരുത്തരും അതിന്റെ അവയവങ്ങളുമാണ്. ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും വിശ്വാസികളെ ആത്മീയമായി വളർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് സഭയുടെ പരമമായ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ, ഇന്നത്തെ പല സഭകളിലും കണ്ടുവരുന്ന അധികാര പോരാട്ടങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങൾക്കായുള്ള മത്സരങ്ങളും വിഭാഗീയതകളും എത്രത്തോളം വചനാധിഷ്ഠിതമാണ് എന്ന് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വചനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് സ്നേഹവും ഐക്യവും വിനയവും സേവനമനോഭാവവുമാണ്. "നിങ്ങൾ തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കുവിൻ" എന്ന് ശിഷ്യന്മാരെ പ്രബോധിപ്പിച്ച ക്രിസ്തു, ഒരിക്കലും അധികാരത്തിനായി മത്സരിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. മറിച്ച്, "വലിയവനാകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എല്ലാവർക്കും ദാസനാകട്ടെ" എന്ന വിപ്ലവാത്മകമായ സന്ദേശമാണ് ക്രിസ്തു നൽകിയത്. അതിനാൽ തന്നെ,

സഭയിൽ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾക്ക് തികച്ചും വിപരീതമാണ്.

സഭയിൽ രാഷ്ട്രീയം കടന്നുകൂടുമ്പോൾ ആത്മീയത പശ്ചാത്തലത്തിലേക്ക് തള്ളപ്പെടുകയും അഹങ്കാരം, അസൂയ, സ്വാർത്ഥത തുടങ്ങിയ മനുഷ്യസഹജമായ ബലഹീനതകൾ തലപൊക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് സഭയിൽ വിഭജനത്തിനും കലഹങ്ങൾക്കും വഴിവെക്കുന്നു. എന്നാൽ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സമാധാനവും ആത്മീയ ഐക്യവുമാണ്. "സമാധാനബന്ധത്തിൽ ആത്മാവിന്റെ ഐക്യം കാത്തുകൊൾവിൻ" എന്ന വചനപ്രമാണം ഇതാണ് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്നത് അധികാരപ്രമത്തതയെയല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെയുള്ള സമർപ്പിത സേവനത്തെയാണ്. സഭയിലെ നേതൃത്വം എന്നത് ഒരു അധികാരപദവിയല്ല, മറിച്ച് താഴ്മയോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും നിർവ്വഹിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തവും സേവനവുമാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ, സഭാ രാഷ്ട്രീയം വചനാധിഷ്ഠിതമല്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്നതുമല്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ മനസ്സോടെ ഹൃദയം പരിശോധിച്ച്, സ്നേഹത്തിലും ഐക്യത്തിലും സഹോദരബന്ധത്തിലും സഭയെ കെട്ടിപ്പടുക്കുക എന്നതാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം.