സദാചാരവും ആത്മീയതയും

സദാചാരവും ആത്മീയതയും

റവ. കെ. സി ജോൺ ഫ്ലോറിഡ

കുടുംബത്തിലെ സദാചാരത്തെയും ആത്മീയതയെയും ഒരു ആത്മീയൻ നോക്കിക്കാണുമ്പോൾ അത് ദൈവവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടിയുടെ ഒരു പ്രതിഫലനമാണ് എന്ന് മനസിലാക്കാം. ബൈബിൾ അധിഷ്ഠിതമായ ചില ആത്മീയ ചിന്തകൾ കുറിക്കട്ടെ. 

ക്രിസ്തീയ സദാചാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം

ബൈബിൾ അനുസരിച്ച് കുടുംബം എന്നത് ദൈവം സ്ഥാപിച്ച വിശുദ്ധമായ ഒരു സംവിധാനമാണ്. സദാചാരവും ആത്മീയതയും കുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ് തുടങ്ങുന്നത്, അവ ദൈവഭയത്തിലും സ്നേഹത്തിലുമാണ്.

1. സ്നേഹവും കീഴ്വഴക്കവും

ക്രിസ്തീയ കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ കാതൽ എഫേസ്യർക്ക് എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ (5:21-25) വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

പരസ്പര സമർപ്പണം:

"ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള ഭയംനിമിത്തം നിങ്ങൾ അന്യോന്യം കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുവിൻ."

ത്യാഗപരമായ സ്നേഹം:

 ക്രിസ്തു സഭയെ സ്നേഹിച്ചതുപോലെ ഭർത്താക്കന്മാർ ഭാര്യമാരെ സ്നേഹിക്കണം. ഈ സ്നേഹമാണ് കുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സദാചാരം.

2. മാതാപിതാക്കളും മക്കളും

കുടുംബത്തിലെ അച്ചടക്കത്തെയും ബഹുമാനത്തെയും കുറിച്ച് ബൈബിൾ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നു:

ബഹുമാനം:

"നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് നിനക്ക് തരുന്ന ദേശത്ത് നീ ദീർഘായുസ്സോടെ ഇരിക്കേണ്ടതിന് നിന്റെ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ബഹുമാനിക്കുക" (പുറപ്പാട് 20:12). ഇത് വാഗ്ദാനത്തോടു കൂടിയ ആദ്യത്തെ കല്പനയാണ്.

ശിക്ഷണം:

മക്കളെ ദൈവവഴിയിൽ വളർത്തുക എന്നത് മാതാപിതാക്കളുടെ ആത്മീയ കടമയാണ്. "ബാലൻ നടക്കേണ്ടുന്ന വഴിയിൽ അവനെ അഭ്യസിപ്പിക്കുക; അവൻ വൃദ്ധനായാലും അത് വിട്ടുമാറുകയില്ല" (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 22:6).

3. ആത്മീയതയുടെ പ്രായോഗിക വശങ്ങൾ

കുടുംബത്തിൽ പുലർത്തേണ്ട ചില ആത്മീയ മൂല്യങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ക്ഷമ:

"ഒരാൾക്ക് മറ്റൊരാളോട് പരാതിയുണ്ടെങ്കിൽ പരസ്പരം സഹിക്കുകയും ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ" (കൊലോസ്യർ 3:13).

 പ്രാർത്ഥന:

ഒന്നിച്ചിരുന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന കുടുംബം ഒന്നിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ദൈവസാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കുന്ന ഒരിടമായി വീട് മാറണം.

വിശ്വസ്തത: ദാമ്പത്യത്തിലെ വിശ്വസ്തത ആത്മീയതയുടെ അടയാളമാണ്. അത് ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമായ സദാചാര ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

"ഞാനും എന്റെ കുടുംബവുമോ, ഞങ്ങൾ കർത്താവിനെ സേവിക്കും" (യോശുവ 24:15). ഈ വാക്യം ഓരോ കുടുംബത്തിന്റെയും ആത്മീയ മുദ്രാവാക്യമായിരിക്കണം. ലോകത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ദൈവവചനത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളാണ് കുടുംബത്തെ നയിക്കേണ്ടത്. സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ദീർഘക്ഷമ, ദയ, പരോപകാരം, വിശ്വസ്തത, സൗമ്യത, ഇന്ദ്രിയജയം എന്നീ ആത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങൾ (ഗലാത്യർ 5:22) വിളയുന്ന ഇടമായി കുടുംബം മാറുമ്പോൾ അവിടെ യഥാർത്ഥ സദാചാരം നിലനിൽക്കുന്നു.

ബൈബിൾ തലത്തിൽ കുടുംബം എന്നത് വെറും താമസസ്ഥലമല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം ഭൂമിയിൽ പ്രായോഗികമാക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ സഭയാണ് (Domestic Church).

കുടുംബത്തെ ഒരു "ചെറിയ സഭ" ആയി കാണുന്ന രീതി ക്രിസ്തീയ ആത്മീയതയുടെ കാതലാണ്. സ്നേഹം, വിശ്വസ്തത, ദൈവഭയം.

ജീവിതത്തിൽ പ്രായോഗികമാക്കിയ ഉത്തമമായ ഒരു ഉദാഹരണം ബൈബിളിൽ നിന്നും കാണിക്കാം.

ദൈവവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടിയുടെ പ്രതിഫലനം എന്ന ആശയത്തിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ഉദാഹരണമാണ് അക്വിലാസും പ്രിസ്കില്ലയുടെയും ദമ്പതികൾ.

പൗലോസ് അപ്പസ്തോലന്റെ സഹപ്രവർത്തകരായിരുന്ന ഇവരെക്കുറിച്ച് പ്രവൃത്തികളുടെ പുസ്തകത്തിലും (18:2, 18, 26) ലേഖനങ്ങളിലും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

അക്വിലാസും പ്രിസ്കില്ലയും എപ്പോഴും ഒരുമിച്ചാണ് ബൈബിളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. സ്നേഹത്തിലും ശുശ്രൂഷയിലും അവർ ഏകമനസ്സുള്ളവരായിരുന്നു. ക്രിസ്തു സഭയെ സ്നേഹിച്ചതുപോലെ, തങ്ങളുടെ ജീവിതം സുവിശേഷത്തിനായി അവർ സമർപ്പിച്ചു. പൗലോസ് അപ്പസ്തോലനുവേണ്ടി "തങ്ങളുടെ കഴുത്തു പണയം വെക്കാൻ" പോലും അവർ തയ്യാറായതായി റോമർ 16:4-ൽ പറയുന്നു. ഇത് ക്രിസ്തീയ കുടുംബത്തിലെ ത്യാഗപരമായ സ്നേഹത്തിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്.

തങ്ങളുടെ വീട് അവർ വിശ്വാസികൾക്കായി തുറന്നിട്ടു. "അവരുടെ വീട്ടിലെ സഭയ്ക്കും വന്ദനം ചൊല്ലുവിൻ" (1 കൊരിന്ത്യർ 16:19) എന്ന് പൗലോസ് എഴുതുന്നു. കുടുംബം ആത്മീയതയുടെയും പ്രാർത്ഥനയുടെയും കേന്ദ്രമായിരിക്കണം എന്ന ചിന്ത ഇവിടെ പ്രായോഗികമാകുന്നു.

ആത്മീയ ശിക്ഷണവും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും

അപ്പോല്ലോസ് എന്ന പ്രഗത്ഭനായ പ്രസംഗകന് ദൈവവഴിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തത നൽകുന്നത് ഈ ദമ്പതികളാണ് (പ്രവൃത്തികൾ 18:26). കുടുംബത്തിന് പുറത്തുള്ളവരെപ്പോലും ആത്മീയമായി വളർത്താൻ തക്കവണ്ണം ആഴമുള്ളതായിരുന്നു അവരുടെ കുടുംബജീവിതം. ക്ഷമയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി അവർ ദൈവവചനം മറ്റുള്ളവർക്ക് പകർന്നുനൽകി.

യോശുവ 24:15 ("ഞാനും എന്റെ കുടുംബവുമോ, ഞങ്ങൾ കർത്താവിനെ സേവിക്കും") എന്ന വചനം അന്വർത്ഥമാക്കിയ ദമ്പതികളായിരുന്നു ഇവർ. ലൗകികമായ ലാഭത്തേക്കാൾ ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിയോട് വിശ്വസ്തത പുലർത്തിയ ഇവർ, ഇന്നും ഓരോ ക്രിസ്തീയ കുടുംബത്തിനും മാതൃകയാണ്.