യാചനയല്ല, തിരിച്ചറിവാണ് വിശ്വാസം

Aug 20, 2026 - 07:08 Updated: Aug 20, 2026 - 10:38

സുനിൽ എബെനേസർ (ദോഹ)

“അപ്പാ, എനിക്കായി ഒരു അനുഗ്രഹമെങ്കിലും ശേഷിച്ചിട്ടില്ലയോ?” പഴയനിയമത്തിൽ വളരെ ഹൃദയസ്പർശിയായ ഒരു സംഭവം കാണാം. വൃദ്ധനായ പിതാവ് ഇസ്ഹാക് തന്റെ മകനായ ഏശാവിനോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്. യാക്കോബ് അനുഗ്രഹം വാങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ ഏശാവ് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: “നീ എനിക്കായി ഒരു അനുഗ്രഹവും കരുതിവെച്ചിട്ടില്ലയോ?” (ഉല്പത്തി 27:36).

ഇവിടെ നാം കാണുന്നത് ഒരു മനുഷ്യപിതാവിന്റെ കൈവശം പരിമിതമായ അനുഗ്രഹം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്നാണ്. ഒരിക്കൽ നൽകിക്കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റൊരാൾക്ക് അതേ അനുഗ്രഹം നൽകാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ. എന്നാൽ നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ഒരിക്കലും തീർന്നുപോകുന്നതല്ല; അവൻ അളവില്ലാത്ത സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയാണ്. അതിനാലാണ് പുതിയനിയമത്തിൽ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിച്ചത്: “സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സകല ആത്മീകാനുഗ്രഹത്താലും നമ്മെ ക്രിസ്തുവിൽ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവുമായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ” (എഫെസ്യർ 1:3).

ശ്രദ്ധിക്കുക, വചനം പറയുന്നത് 'അനുഗ്രഹിക്കും' എന്നല്ല, 'അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്നാണ്. ഇത് പൂർത്തിയായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്. ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് ദൈവം സ്വർഗ്ഗീയ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഇതിനകം തന്നെ നൽകിക്കഴിഞ്ഞു.

ഇന്ന് പല പ്രസംഗങ്ങളിലും ഇങ്ങനെയൊക്കെ കേൾക്കാറുണ്ട്: "എപ്പോൾ നിന്റെ അനുഗ്രഹം വരും?", "എപ്പോഴാണ് നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന്റെ സമയം?", "എപ്പോൾ വിശ്വസിച്ചാൽ അനുഗ്രഹം പ്രാപിക്കും?", "എപ്പോൾ ദൈവം നിന്നെ അനുഗ്രഹത്താൽ നിറയ്ക്കും?". ദൈവം ഇന്നും അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. അവൻ ഇന്നും സൗഖ്യം നൽകുന്നു, വിടുവിക്കുന്നു, ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നു. എന്നാൽ അത്ഭുതങ്ങളെയും ഭൗതിക നന്മകളെയും മാത്രം "അനുഗ്രഹം" എന്ന് വിളിക്കുന്നത് വചനത്തിന്റെ പൂർണ്ണ ഉപദേശമല്ല.

എന്തൊക്കെയാണ് സ്വർഗ്ഗീയ അനുഗ്രഹങ്ങൾ?

എഫെസ്യർ ഒന്നാം അധ്യായം തന്നെ ഇതിനുള്ള ഉത്തരം നൽകുന്നുണ്ട്:

തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടൽ (Election): ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുൻപേ നമ്മെ അവനിൽ തിരഞ്ഞെടുത്തു (എഫെസ്യർ 1:4).

ദൈവമക്കളാകാനുള്ള അവകാശം (Adoption): തിരുഹിതത്തിന്റെ പ്രസാദപ്രകാരം യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരം നമ്മെ ദത്തെടുത്തിരിക്കുന്നു (എഫെസ്യർ 1:5).

രക്തത്താലുള്ള വീണ്ടെടുപ്പ് (Redemption): അവനിൽ നമുക്ക് അവന്റെ രക്തത്താൽ അതിക്രമങ്ങളുടെ മോചനമെന്ന വീണ്ടെടുപ്പുണ്ട് (എഫെസ്യർ 1:7).

പാപമോചനം (Forgiveness of Sins): നമ്മുടെ സകല പാപങ്ങളും ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിലെ യാഗത്താൽ മോചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദൈവകൃപയുടെ സമൃദ്ധി (Riches of Grace): അവൻ നമുക്ക് താൻ ധാരാളമായി കാണിച്ച കൃപാധനപ്രകാരം സകല ജ്ഞാനവും വിവേകവും നൽകിയിരിക്കുന്നു (എഫെസ്യർ 1:7-8).

ദൈവഹിതത്തിന്റെ വെളിപ്പാട് (Knowledge of God's Will): അവനിൽ താൻ മുൻനിർണ്ണയിച്ച പ്രസാദത്തിന് തക്കവണ്ണം തന്റെ ഹിതത്തിന്റെ മർമ്മം അവൻ നമ്മെ അറിയിച്ചു (എഫെസ്യർ 1:9).

അവകാശം (Inheritance): അവനിൽ നാം അവകാശവും പ്രാപിച്ചു (എഫെസ്യർ 1:11).

പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മുദ്ര (Sealed with the Holy Spirit): വാഗ്ദത്തത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നാം മുദ്രയിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (എഫെസ്യർ 1:14).

ഇവയാണ് യഥാർത്ഥ സ്വർഗ്ഗീയ അനുഗ്രഹങ്ങൾ. ഇവ പണത്തേക്കാൾ മഹത്തായവയും, ആരോഗ്യത്തേക്കാൾ വിലയേറിയതും, ഭൂമിയിലെ സകല സമ്പത്തിനേക്കാളും നിത്യമായവയുമാണ്.

യേശുക്രിസ്തു തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹം. അവനെ ലഭിച്ചവന് ദൈവത്തോടുള്ള സമാധാനവും നിത്യജീവനും ദത്തെടുപ്പും ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. റോമർ 8:32 പറയുന്നതുപോലെ: “സ്വന്ത പുത്രനെ ആദരിക്കാതെ നമുക്കെല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ഏൽപ്പിച്ചുതന്നവൻ അവനോടുകൂടെ സകലവും നമുക്ക് നൽകാതിരിക്കുമോ?”

അതുപോലെ 2 പത്രോസ് 1:3 പറയുന്നു: “തന്റെ മഹത്വത്താലും വീര്യത്താലും നമ്മെ വിളിച്ചവന്റെ പരിജ്ഞാനത്താൽ അവന്റെ ദിവ്യശക്തി ജീവനും ഭക്തിക്കും വേണ്ടിയതൊക്കെയും നമുക്ക് ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നുവല്ലോ.”

അതിനാൽ വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതം അനുഗ്രഹത്തിനായി യാചിക്കുന്ന ഒന്നല്ല; മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിൽ ഇതിനകം ലഭിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നന്ദിയോടെ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതമാണ്.

ഏശാവ് ചോദിച്ചു: “അപ്പാ, എനിക്കായി ഒരു അനുഗ്രഹമെങ്കിലും ശേഷിച്ചിട്ടില്ലയോ?”. എന്നാൽ ഇന്ന് സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവ് തന്റെ മക്കളോട് പറയുന്നു: “സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സകല ആത്മീകാനുഗ്രഹത്താലും നമ്മെ ക്രിസ്തുവിൽ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു.”

അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ചിന്ത “എപ്പോൾ അനുഗ്രഹം കിട്ടും?” എന്നതിലല്ല, മറിച്ച് “ക്രിസ്തുവിൽ എനിക്ക് ഇതിനകം ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?” എന്ന തിരിച്ചറിവിലായിരിക്കണം. ക്രിസ്തുവിനെ ലഭിച്ചവൻ എല്ലാം ലഭിച്ചവനാണ്; ക്രിസ്തുവില്ലാത്തവൻ ലോകം മുഴുവൻ നേടിയാലും ഒന്നുമില്ലാത്തവനാണ്.